); ga('send', 'pageview');
Selecteer een pagina

Wat is het toch een bijzondere ervaring als je eigen kind geboren wordt. Lang naar uitgekeken en op 2 augustus was het eindelijk zover. Nu ben ik zelf niet zo’n fan van een kamer vol met mensen terwijl mijn vrouw een kind op de wereld probeert te zetten, dus mocht de familie op de gang wachten. Echter moest en zouden er foto’s gemaakt worden van deze wonderlijke gebeurtenis. Aangezien ik de bevalling persoonlijk en bewust wilde meemaken, was ik niet van plan om de camera te hanteren. Dus zijn we ingegaan op het aanbod van Louise om deze bevalling vast te leggen. Een jaar eerder hadden wij onze bruiloft ook door haar laten vastleggen en het resultaat was fantastisch! Ook fijn was dat je haar niet in de gaten had. (alsof ze er niet was). Geen poseren maar gewoon de spontane foto’s van hoe de dag verliep.

De bevalling verliep niet zonder complicaties en aangezien moeders uitgeput was na zo’n lange dag en er zo veel om ons heen gebeurde waren we toch stukjes van de film kwijt. Echter alles viel weer op zijn plaats toen we de foto’s zagen. Met de nodige tranen en lach kunnen we nu deze dag iedere keer weer beleven dankzij de prachtige foto’s die Louise geschoten heeft. Daarvoor enorm bedankt!

Gilbert Nuis

Kwetsbaar

Dat het leven kwetsbaar is weten we allemaal. Dat de bevalling risico’s met zich mee brengt ook. Zwanger zijn, een kind krijgen, bevallen… Het is niet bepaald iets wat je “zomaar” even doet.
2 augustus heb ik van dichtbij meegemaakt wat die kwetsbaarheid daadwerkelijk inhoudt. Gelukkig met een prachtig mooie afloop, maar eerlijk is eerlijk… spannend was het wel.

Ik heb een heel lang verhaal geschreven. Mocht je hier geen tijd voor hebben, zet dan je muziek aan en geniet van de slideshow! Wil je het verhaal weten achter deze heftige bevalling? Lees dan verder…

 

 

Wat eraan vooraf ging

Afgelopen september trouwden Gilbert & Sylvia. Het was een geweldig mooie dag die ik van heel dichtbij mocht meemaken als fotograaf. Nu stond geboortefotografie al een paar jaar hoog op mijn verlanglijstje om een keer te mogen doen. Dus toen ik vernam dat Sylvia zwanger was en uitgerekend was in een voor mij heel gunstige periode (geen bruiloften e.d. die gepland stonden), heb ik contact met haar opgenomen of zij en Gilbert open stonden voor een geboortereportage. Sylvia had er zeker oren naar en Gilbert na enige overredingskracht ook gelukkig.
Alle afspraken waren gemaakt, ik zou vanaf week 38 24/7 stand staan, maar mocht er eerder wat gebeuren dan moest ze dat absoluut laten weten. Want dan zou ik alles op alles zetten om erbij te kunnen zijn. Je weet tenslotte maar nooit wat er gebeurt.
30 weken zwanger en weeën…

4 juni slaat de schrik ineens toe en krijg ik van Sylvia een appje dat ze is opgenomen in het ziekenhuis met weeën. Ze is aan een infuus met weeenremmers gelegd, maar ze vrezen het ergste. Het hele weekend vol spanning en angstvallig mijn telefoon in de buurt gehouden. Het zou toch niet… Gelukkig besloot de kleine dat het beter was om nog even te blijven zitten en die woensdag mocht ze gelukkig weer naar huis.

De weken die daarop volgden waren ontzettend spannend. Daarom hield ik mijn telefoon in de buurt en tas paraat. Het risico op vroeggeboorte bleef groot. Sylvia had enorm veel last van harde buiken/ voorweeen en sliep bijna niet meer, maar de weken verstreken en de kleine bleef gelukkig zitten.

Met 38 weken was Sylvia uitgeput en kon ze niet meer. Ook werd er al ruim 2cm ontsluiting gemeten. Om een beetje tot rust te komen mocht ze een nachtje blijven en kreeg ze slaapmedicatie. Ook dit mocht niet baten en zag ze ieder uur van de klok.

 

Bevallen in het Isala ziekenhuis

Inleiden

Met 39 weken was het klaar. Nadat Sylvia door slaapgebrek compleet was ingestort en duidelijk was dat ze al op 4cm ontsluiting zat, werd er besloten dat ze eerder dan gebruikelijk ingeleid zou worden. Woensdag 2 augustus was de grote dag. 4 dagen voor de uitgerekende datum. Ook wel een bizarre gewaarwording… Eerst weeenremmers krijgen en vervolgens weeopwekkers. Maar op dit punt was er geen andere oplossing.

Omdat ze al zoveel ontsluiting en weeën had, was ik vrij vroeg al aanwezig. Het zou zomaar wel eens snel kunnen gaan. In het ziekenhuis kwam ik binnen in een relaxte en ontspannen sfeer. Gilbert maakte de ene na de andere rake grap wat alles lekker luchtig maakte. Sylva was ook heel relaxed en keek er vooral naar uit om die kleine te mogen ontmoeten.

 

Bevallen in het Isala ziekenhuis

 

” Oh, daar zou ik ook mee kunnen haken…”

We lagen dubbel van het lachen… Dit was de opmerking die Sylvia maakte toen ze het hulpmiddel zag waar de vliezen mee werden gebroken (08.30). Een half uur daarna werd het infuus geprikt en kon de bevalling echt op gang gebracht worden.

 

Bevallen in het Isala ziekenhuis

Infuus

Heel snel na het inbrengen van het infuus, zat Sylva meteen volop in hele heftige rugweeen. Ook kwam alles heel snel op gang en hoewel Sylvia liever niet wilde nadenken over verdovende middelen bij de bevalling, besloot ze na overleg met de verloskundige dat een ruggenprik waarschijnlijk de beste oplossing zou zijn.

Deze werd rond 11.30 werkzaam en luchtte voor heel even op. Later zou blijken dat de ruggenprik niet volledig werkte en werd het steeds moeilijker om de weeën goed op te vangen. Ook werd Sylvia heel misselijk en moest ze regelmatig overgeven.

Gilbert bewees zichzelf op dit moment enorm als een rots in de brandig en ondersteunde Sylvia waar hij kon. Zo vrolijk als het vanochtend er aan toe ging, zo moeilijk was het nu.

 

Bevallen in het Isala ziekenhuis

Bevallen in het Isala ziekenhuis

Bevallen in het Isala ziekenhuis

Schrik

Op dit moment voelde ik de spanning in de kamer stijgen en las ik schrik op de gezichten van de aanwezigen. Het zag er niet goed uit en de kleine zat ook nog eens knel. Zo snel als het kon werd hij eruit gehaald en bij Sylvia op de buik gelegd, schoon gemaakt en de navelstreng doorgeknipt. Ondertussen had hij nog steeds niet gehuild en binnen een paar seconden stond er een groot medisch team binnen. De kleine werd weggehaald en in een verwarmde wieg gelegd (niet de goede naam maar weet even niet hoe dat ding heet), waar artsen hem hielpen om op gang te komen.
Sylvia wist ondertussen niet zo goed wat haar overkwam en bleef maar vragen of hij al huilde. Gelukkig was daarna het eerste zwakke geluidje te horen en werd dat steeds sterker. Gelukkig, het lijkt goed te komen en mag Sylvia hem eindelijk in haar armen nemen.

 

 

Bevallen in het Isala ziekenhuis

Bevallen in het Isala ziekenhuis

 

 

De verloskundige was bang dat Rif zijn sleutelbeen zou hebben gebroken (ze hoorde een knak toen hij werd geboren), maar gelukkig was dit niet het geval. Ook werd iedere minuut zijn kleur beter en bleek hij een heel sterk jongetje te zijn. Eindelijk konden ouders (die de hele dag hadden gewacht), grote broer en familie op de hoogte gebracht worden. Wat een geluk en wat een tranen. Zo mooi om te zien hoe welkom Rif was en hoeveel liefde hij zou krijgen.

Traumatische bevalling met goede afloop

Toen de rust weer was weergekeerd vroeg de verloskundige hoe het met mij was. Ondanks dat ik stond te trillen op mijn benen, kon ik oprecht zeggen dat het goed met mij ging. Ook heb ik gezegd dat ik heel dankbaar was dat ze mij erbij hebben gelaten en niet hebben weggestuurd. Want ik weet ook dat als het wel mis was gegaan, dat de foto’s misschien nog belangrijker zouden zijn. Hoewel deze ook nu kunnen helpen bij de verwerking.

Ook zag ik aan het personeel hoe geschrokken zij waren en dat het echt wel even heel spannend is geweest. Gelukkig kent dit verhaal een goede afloop en is Rif en prachtig mooie en gezonde kleine lieve geweldige baby. Ik ben Gilbert & Sylvia dan ook ontzettend dankbaar dat ik bij deze bijzondere gebeurtenis aanwezig mocht zijn.

Enorme bewondering heb ik voor Sylvia en de manier waarop zij de 10 spannende weken en de uiteindelijke bevalling heeft doorstaan. Wat een kracht en veerkrachtigheid heeft ze laten zien. Vanaf het moment dat Rif werd geboren was ze moeder. Een hele bijzondere, subtiele en niet goed te omschrijven verandering, maar zo prachtig mooi om te zien.

Hoewel dit een hele heftige eerste natuurlijke bevalling was om mee te maken, weet ik wel dat ik dit vaker wil doen. Het is zo onvoorstelbaar mooi om de geboorte van nieuw leven te mogen aanschouwen. Uit eigen ervaring weet ik ook dat deze beelden van onschatbare waarde zijn (zelf had ik ook een geboortefotograaf aanwezig).

Durf jij het aan?

ben je zwanger of weet je iemand die interesse heeft in een geboortereportage? Neem dan contact met mij op door een mailtje te sturen naar louise@geboortefotograaf.com of vul het contactformulier in. Ik vertel jullie graag over de mogelijkheden!

Bevallen in het Isala ziekenhuis

 

Kraamreportage Purmerend | Hidde

De dag dat Louise bij ons thuis kwam was Hidde 10 dagen oud. De kraamweek was omgevlogen, er gebeurt zoveel in die eerste weken. Zo leuk om hier mooie herinneringen aan te hebben in de vorm van foto's. Louise had ons al geadviseerd dat als we echt newbornfoto's...

Natuurlijke bevalling Isala | Geboorte van Ip

Huisje - Boompje - Baby Tijdens je zwangerschap op zoek naar een huis (wat veel moeilijker bleek te zijn dan verwacht), een maand bij je schoonouders wonen en in week 37 de sleutel krijgen van je droomhuis... Stressvol, maar Dré en Sanne "deden dit gewoon even". Dat...

Keizersnede tweeling | Wies + Minne

  Baby Meissen I & II. Zo werd de tweeling genoemd tijdens de zwangerschap. Je moet toch iets verzinnen wanneer het om een tweeling gaat 😉 . Baby I lag meer naar onder en zou als eerste geboren worden. Baby II lag meer naar boven en zou dan ook als tweede geboren...