); ga('send', 'pageview');
Selecteer een pagina

Wanneer je trouwt is dit ontzettend bijzonder en een van de mooiste dagen uit je leven, maar wanneer er een kleintje geboren wordt is de impact ongeëvenaard. Rondom de bevalling gebeurt er ontzettend veel en komt er een stortvloed aan bijzondere, moeilijke, geweldige, heftige en fantastische momenten en emoties vrij. Al enkele jaren liep ik met het idee dat ik dit heel graag zou willen vastleggen, maar toen ik zwanger werd besloot ik om eerst zelf alles te doorstaan en mij dan verder te verdiepen in geboortefotografie.

Nadat mijn man en ik tot tranen aan toe geroerd waren na het zien van onze geboortereportage wist ik het zeker: “Dit wil ik ook een keer vastleggen…” Gelukkig kreeg ik al vrij snel die kans toen ik in contact kwam met Rienke.

Wil je een foto van mij maken?

Tijdens de bruiloft van Mark & Annefem was Rienke ceremoniemeester. Zij vroeg aan mij of ik een foto wilde maken van haar buik zodat ze na de bruiloft als verrassing kon laten zien dat ze zwanger is van de tweede. We raakten aan de praat en al snel werd duidelijk dat een natuurlijke bevalling geen optie is. Rienke heeft namelijk zwangerschapscholestase. Een complicatie tijdens de zwangerschap die de nodige risico’s voor moeder en kind met zich mee brengt.  Een geplande keizersnede onder volledige narcose is het gevolg waardoor ze zelf de geboorte niet bewust meemaakt.

Na de bruiloft bleven we contact houden en al snel hoor ik van Rienke dat ze graag wil dat ik de geboorte kom vastleggen. De keizersnede is gepland in de voorjaarsvakantie en de zwangerschap loopt verder voorspoedig. Begin januari krijg ik te horen van Rienke dat de keizersnede twee weken naar voren geplaatst wordt omdat de aandoening dit keer heftiger is dan bij de geboorte van haar eerste. Ook de zwangerschapsreportage die ze graag wilde moest zo snel mogelijk gepland worden. Helaas was het weer waardeloos, maar dat mocht de pret niet drukken.

Waar blijf je?

13-02-2017 was de grote dag dat Luc zou worden geboren. Rienke had een brief thuis gekregen dat ze om elf de geplande keizersnede Isala zou ondergaan en dat ze om half acht ‘s-ochtends in het ziekenhuis werd verwacht. Ik zou rond een uur of tien aanwezig zijn zodat ik zoveel mogelijk rondom de operatie alles zou kunnen vastleggen. Maar, zo blijkt maar weer dat zelfs met geplande keizersnedes niet alles loopt zoals verwacht.

Onderweg naar het ziekenhuis werden Rienke en Erik namelijk gebeld met de vraag waar ze bleven. Rienke had om acht uur al geopereerd moeten worden volgens het ziekenhuis. Dat was schrikken! Meteen krijg ik een appje dat de complete planning overhoop ligt en dat ze zo snel mogelijk onder het mes gaat. Gelukkig was mijn moeder (oppas 😉 ) een stuk eerder waardoor ik zo snel mogelijk naar het ziekenhuis kon. Uiteraard last van file e.d. en om kwart voor 9 kom ik gehaast op de kamer aan. Rienke lag al op de OK en Luc was zelfs al geboren.

Luc

Ik moest heel even wachten totdat Erik samen met Luc terug op de afdeling zou komen. Eenmaal daar aangekomen kon ik meteen beginnen met fotograferen want Erik kon niet anders dan verliefd naar Luc kijken. De verpleegster kleedde Luc ondertussen aan en liet aan Erik zien hoe Luc in de buik van Rienke had gelegen. Ook voor de foto was dit natuurlijk geweldig, met een super mooi eindresultaat (al zeg ik het zelf 😉 ).

Rienke lag ondertussen op de uitslaapkamer en al snel mochten we haar kant op. Omdat alles die ochtend nogal heftig was verlopen moest ik heel even wachten voordat ik ook de uitslaapkamer op mocht. Rienke was namelijk behoorlijk verward en verdrietig wakker geworden. Gelukkig knapte ze al snel wat op zodat ik ook foto’s kon maken van haar eerste momenten met Luc.

Iedereen die aanwezig was kon duidelijk merken wat de gevolgen van de narcose waren en dit leverde ook best wel wat grappige situaties op. Zo heeft Rienke mij denk ik wel 1000 keer verteld wat een mooie baby Luc was. Naar mate de ochtend vorderde werd Rienke steeds helderder en kon ze ook weer lachen. Ook werd het hoog tijd dat de familie kwam kennismaken met Luc. Olivier kwam samen met opa, oma en Annefem zijn kleine broertje bewonderen. Eerst was het nog even wennen maar al snel wilde hij Luc wel een kusje geven en aanraken. Maar, op bed zitten bij mama was wel iets te spannend.

Keizersnede Isala

Keizersnede Isala

Keizersnede Isala

Omdat Luc maar bleef kreunen, werd hij voor de zekerheid nog even onderzocht door de kinderarts. Deze ontdekte dat de klip die de navelstreng niet goed zat waardoor Luc bloed verloor. Gelukkig was dit snel te verhelpen doordat de navelstreng nog wat korter afgeknipt kon worden en ook het kreunen was niet erg. Baby’s die via een keizersnede worden geboren kreunen vaker omdat het vocht niet uit hun longen wordt gedrukt zoals bij een natuurlijke bevalling gebeurt. Het kreunen helpt hun om het vocht alsnog uit hun longen te krijgen.

Keizersnede Isala

Keizersnede Isala

Keizersnede Isala

Keizersnede Isala

Kippenvel

Aan het eind van de ochtend had ik alle beelden geschoten die ik wilde maken en werd het voor mij weer tijd om te gaan. Eenmaal thuis besefte ik pas echt wat ik had meegemaakt en had ik het kippenvel op mijn armen staan. Ik wist het nu zeker, dit wil ik vaker doen!

Gelukkig krijg ik die kans en mag ik komende zomer mijn eerste volledige geboorte vastleggen. Maar eerst is het tijd om nog even te genieten van de reportage van Luc. Dus ga er even voor zitten, zet het geluid aan en geniet.

Groetjes Louise

Keizersnede Isala